Posts Tagged With: Μεντές Φρανς

Pierre Mendès France, ένας λόγος που δεν ακούστηκε όταν έπρεπε!

(Μετάφραση δική μου από το άρθρο που βρίσκεται εδώ )

Το 1957, κατά την συζήτηση της Συνθήκης της Ρώμης, ο Pierre Mendès France εφιστούσε την προσοχή απέναντι σε ένα σχέδιο εμπνευσμένο από « έναν φιλελευθερισμό του 19ου αιώνα ». Η προειδοποίηση αυτή αντηχεί στο παρόν μας όπου ξεσπά η κρίση μιας Ευρώπης που έχει χάσει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας των λαών.

Στις 18 Ιανουαρίου 1957, ο Pierre Mendès France (1907-1982) παρεμβαίνει στην Εθνοσυνέλευση στη συζήτηση περί της Συνθήκης της Ρώμης που, καθώς υπογράφτηκε 2 μήνες αργότερα, στι 25 Μαρτίου, εγκαθίδρυσε την πρώτη Ευρωπαϊκή οικονομική κοινότητα που αποτελούνταν από την Γερμανία, την Γαλλία, την Ιταλία και τις τρεις χώρες του Μπενελούξ (Βέλγιο, Ολλανδία και Λουξεμβούργο). Προσωπικότητα, τότε, του Ριζοσπαστικού κόμματος, είχε παραιτηθεί από την προεδρεία του Συμβουλίου (της κυβέρνησης) δυο χρόνια νωρίτερα, μετά από επτά μήνες και δεκαοχτώ μέρες κυβέρνησης της οποίας η συντομία έρχεται σε αντίθεση με την μακρόχρονη ανάμνηση ενός ανδρός ενάρετου, ενημερωμένου περί τα οικονομικά, που σέβονταν το δημόσιο χρήμα και την δημοκρατική συζήτηση και, επίσης, αναζητούσε λύση σχετικά με την κρίση των αποικιών.

Μετά από σχεδόν εξήντα χρόνια, η ομιλία αυτή μοιάζει με προφητική προειδοποίηση καθώς ο Mendès France υπογραμμίζει τα προπατορικά αμαρτήματα μιας κοινής οικονομικής αγοράς που, από πολιτική άποψη, δεν μπορούσε παρά να οδηγήσει σε προοδευτική απομάκρυνση των λαών από το ευρωπαϊκό ιδεώδες. Ο Mendès France, που θα είναι μεταξύ των 207 που ψήφισαν κατά της συνέχισης των διαπραγματεύσεων σχετικά με την επεξεργασία της Συνθήκης (322 υπέρ, 30 αποχές), δεν διστάζει, πράγματι, να δηλώσει ότι το σχέδιο αυτό « βασίζεται στον κλασσικό φιλελευθερισμό του 19ου αιώνα» και να δει σε αυτό, εφόσον σε αυτό θα υποτάσσονταν η οικονομική πολιτική της Γαλλίας, «την παραίτηση μιας δημοκρατίας». Με άλλα λόγια, για τον Mendès France που, παρ’όλ’αυτά, την έπαιρνε στα σοβαρά, η οικονομία δεν μπορούσε να αποτελεί το απόλυτο μιας πολιτικής. Ή, καλύτερα, ως κοινό αγαθό, διαρκής συζήτηση και αμοιβαία εμπιστοσύνη, η πολιτική δεν μπορούσε να διαλυθεί μέσα στην οικονομία παρά μόνο αν, καθ’οδόν, χανόταν η ίδια η δημοκρατία, το ιδανικό της και η ζωτικότητά της. Ας ακούσουμε λοιπόν αυτήν την Κασάνδρα, με σημαντική διαύγεια πνεύματος και πάντα νέο, να προφητεύει τον μοιραίο μηχανισμό μιας αντιδημοκρατικής παιδαγωγικής της μέλλουσας Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Η εναρμόνιση πρέπει να γίνει στην κατεύθυνση της κοινωνικής προόδου, δηλώνει ο βουλευτής Mendès France, στην κατεύθυνση της παράλληλης ανύψωσης των κοινωνικών παροχών και όχι, όπως οι γαλλικές κυβερνήσεις το φοβούνται εδώ και τόσο καιρό, σε όφελος των πιο συντηρητικών χωρών και σε βάρος των χωρών που έχουν πραγματοποιήσει τις σημαντικότερες κοινωνικές προόδους. » « Αγαπητοί συνάδελφοι, συνεχίζει ο Mendès France, μου συνέβη συχνά να συστήσω περισσότερη αυστηρότητα στην οικονομική διαχείρισή μας. Αλλά, σας το ομολογώ, δεν έχω αποφασίσει να καταστήσω δικαστή της κάποιον ευρωπαϊκό Άρειο Πάγο στο οποίο κυριαρχεί ένα πνεύμα που είναι τα πάντα εκτός από το δικό μας. Στο σημείο αυτό, εφιστώ την προσοχή της κυβέρνησης: δεν μπορούμε να αφήσουμε να απογυμνωθούμε από την ελευθερία μας να παίρνουμε αποφάσεις σε θέματα που αγγίζουν τόσο κοντά την ίδια μας την ιδέα περί κοινωνικής προόδου και δικαιοσύνης. Τα επακόλουθα ενδέχεται να είναι υπέρ του δέοντος σοβαρά τόσο από κοινωνικής όσο κι από πολιτικής απόψεως.» «Ας το προσέξουμε επίσης: όταν ο μηχανισμός τεθεί σε λειτουργία, δεν θα μπορούμε πια να τον σταματήσουμε. (…) Δεν θα μπορούμε πια να απελευθερωθούμε από αυτόν. Θα είμαστε πλήρως υποταγμένοι στις αποφάσεις της υπερεθνικής εξουσίας ενώπιον της οποίας, αν η κατάστασή μας γίνει πολύ άσχημη, θα είμαστε καταδικασμένοι να ζητιανεύουμε εξαιρέσεις και παρατάσεις, τις οποίες δεν θα μας παραχωρεί, να είστε βέβαιοι, χωρίς ανταλλάγματα και χωρίς όρους.»

Διαβάζοντας τα παλιά αυτά λόγια, ο Mendès France μοιάζει αίφνης σας τραγικός μάντης που προβλέπει αυτό που οι σύγχρονοί του δεν βλέπουν, διότι είναι τυφλοί ή τυφλώνονται από μόνοι τους. Διότι, το λιγότερο που μπορεί κανείς να πει είναι ότι η συνέχεια, ειδικά αυτή που βιώσαμε τα τελευταία 30 χρόνια με αριστερές κυβερνήσεις που εκλέχθηκαν βάσει εναλλακτικών κοινωνικών υποσχέσεων, δικαίωσε πλήρως την προφητεία αυτή. Στο τέλος της ομιλίας του, ο Mendès France υπογραμμίζει τον πυρήνα της διαφωνίας: αυτό το σχέδιο κοινής αγοράς, εξηγεί εν ολίγοις, «βασίζεται στον κλασσικό φιλελευθερισμό του 19ου αιώνα, σύμφωνα με τον οποίο ο ανταγωνισμός ρυθμίζει όλα τα προβλήματα». Με άλλο λόγια, έναν οικονομικό φιλελευθερισμό που γκρεμίζει κάθε πολιτικό φιλελευθερισμό, επιβάλλοντας τον δρακόντειο νόμο του ανταγωνισμού στην κοινωνική ζωή, εις βάρος των συλλογικών αλληλεγυών και των ατομικών ελευθεριών. « Η παραίτηση μιας δημοκρατίας μπορεί να πάρει δυο μορφές, συμπεραίνει ο Mendès France, είτε την προσφυγή στην εσωτερική δικτατορία, αναθέτοντας όλες τις εξουσίες σε έναν θεόσταλτο άνδρα, είτε την ανάθεση των εξουσιών αυτών σε μιαν εξωτερική αρχή η οποία, στο όνομα της τεχνικής, θα ασκεί στην πραγματικότητα την πολιτική εξουσία διότι, στο όνομα μιας υγιούς οικονομίας, εύκολα καταλήγει κανείς να υπαγορεύει μια νομισματική πολιτική, μια δημοσιονομική, μια κοινωνική πολιτική, εν τέλει, «μια πολιτική» εθνική και διεθνή με την ευρύτερη έννοια του όρου. »

«Λέγοντας αυτά, πρόσθετε ο Pierre Mendès France, δεν σημαίνει ότι είναι κανείς εχθρικός απέναντι στο χτίσιμο της Ευρώπης αλλά ότι δεν θέλει το εγχείρημα αυτό να μεταφραστεί, αύριο, σε μια φοβερή απογοήτευση για τη χώρα μας, μετά από μια μεγάλη και όμορφη ελπίδα, με το αίσθημα ότι έγινε θύμα αυτού του εγχειρήματος και, πρώτα-πρώτα, έγιναν θύματα τα στοιχεία της τα πιο ευάλωτα.» Αφού δεν τον ακούσαμε, ζούμε σήμερα αυτές τις εποχές «φοβερής απογοήτευσης» που πρόβλεψε ο Mendès France.

mediapart.fr

Advertisements
Categories: Uncategorized | Ετικέτες: ,,,, | Σχολιάστε

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.